Mehmed İsmet 1868 yılında Balıkesir'in Balya kazasına bağlı Müstecâb köyünde doğdu. Doğduğu köye nisbetle Müstecâbî-zâde diye anılır. Karesi İdâdî Mektebi'nden mezun olduktan (1895) sonra İstanbul'da girmiş olduğu Mekteb-i Hukuk'u Ruûs derecesiyle bitirdi. Jön Türklerle ilişkilerde bulunması sarayın dikkatini çekti. Saray tarafından uyarılmasına rağmen Jön Türklerle ilgisini kesmeyince bir jurnal sonucu tutuklandı ve Midilli'ye sürgün edildi. Sürgün hayatının 1905 yılında sona ermesinden sonra İzmir'de Reji İdaresi Umûr-ı Hukûkıyye Müdüriyeti'ne atandı.

1906 yılında Nâiba hanımla evlenen Müstecâbî-zâde İsmet, 1908 yılında Meşrutiyet'in ilanını fırsat bilerek İstanbul'a geldi. Değişen siyasî şartlar sebebiyle önemli vazifeler ümit ediyordu; ancak, 31 Mart Vak'ası'nın meydana gelmesi bu ümitleri boşa çıkardı. Bunun üzerine İzmir'e dönerek avukatlık yapmaya başladı. Uzun zamandır çıkarmak niyetinde olduğu ve Hıyâbân adını verdiği mecmuayı yayınlamaya başladı. I. Dünya Savaşı'nın getirdiği maddî ve manevî çöküntü sebebiyle dergi, yayın hayatını ancak beş sayı sürdürebildi. Avukatlığı bırakıp yeniden devlet memurluğuna geçtikten sonra bir kalp rahatsızlığı sonucu 1917 yılında Isparta'da vefat etti.

Yeni Türk şiirinden haberdar olmakla birlikte Muallim Naci'nin yolunu tutarak, Osmanlı şiirinin edebî zevkini benimseyen Müstecâbî-zâde İsmet, şairlik bakımından birinci sınıf sanatkârlar arasında sayılamaz.

Şiir ve makalelerini Nilüfer, Mekteb, Maarif, Hazîne-i Fünûn, Ma'lûmat, Musavver Terakkî, İrtikâ, Resimli Gazete ve Ma'rifet dergileriyle, Tercümân-ı Hakîkat, Sabah ve İkdâm gazetelerinde yayımladı. İlk şiiri, Karesi gazetesinde 1887 yılında çıkan bir gazeldir.

Eserleri:

Furûq-ı Elfâz, 1893.
Terâne, 1894.
Dâstân-ı Zafer, 1896.
Muvvfâkiyât-ı Osmâniye Yahud Yâdigârı Zafer, 1897.
Rafael (Çeviri), 1898.
Nailî-i Kadîm, 1900.
Yâdigâr-ı Şehrâyin, 1900.
Tetimme-i Lugat-ı Nâcî, 1900.
Küçük Lugat-ı Nâcî, 1900.
Rehber-i İttihâd, 1909.
Şükûfe-çîn, 1912.
Hıyâbân (Dergi), 1914.