Malatya’da İmran Köyü’nde Hicri 1300 (1883)’de doğdu. Babası rençper Hacı Ali Efendi’dir. Köyünde bir taraftan evin işlerine yardım ederken bir taraftan da hocadan dinleyerek ezbere Kuran’ı Kerim’i iki kez hatmetti. Babası 1892 yılında İstanbul’a göç etti. Babası oğlunu Zeyrek Rüşdiyesi’ne kaydetti. Hocası Osman Nuri Efendi kendi ismini mahlas olarak verdiğinden ismi Osman Nuri oldu. Daha sonra babası onu “Numune-i Mektebi Osmaniye” verdi. Burada bir senede okuma yazmayı öğrenerek sınıflar atladı. Aksaray’da Pertevniyal’in “Mahmudiye Rüşdiyesi”ne birinci sınıfa nakledildi. Bir müddet sonra Daruşşafaka’ya kaydoldu. Osman Nuri, Daruşşafaka’dan 1901 yılında mezun oldu. İstanbul Şehremaneti’nde on altın maaşla işe başladı.

Bir taraftan görevine devam ederken diğer taraftan da dini kitaplar okuyabilmek emeliyle Arapça öğrenmek için sabahları medrese ve camilerdeki derslere devam etti. Buradaki dersleri 1901’den 1904’e kadar takip etti. 1904’te Darulfünun Edebiyat Fakültesi’ne girdi. 1097’de burayı birincilikle bitirdi. Bu arada Fransızca’yı da öğrendi.

İstanbul Şehremaneti’nde başkatip, mümeyyiz, Müessesat-ı Hayriye-i Sıhhiye-i Umumiye katipliği, Zat İşleri, Neşriyat müdürlüğü, mektubculuk yaptıktan sonra 1931’de İstanbul Vilayeti Mektubculuğu’na nakledildi. İstanbul’un 500. fetih yılı hakkında bazı neşriyatta bulunmak üzere tekrar İstanbul mektubculuğuna getirildi. 46 yıl hizmetten sonra yaş haddi dolayısıyla 1947 Temmuz’unda emekli oldu. 1956 yılına kadar da öğretmenlik yaptı.